Middenoorontsteking
Acute middenoorontsteking
Een acute middenoorontsteking treedt meestal op bij jonge kinderen, vaak in de loop van een verkoudheid en gaat vaak gepaard met oorpijn en koorts. De ontsteking zit in het middenoor en het mastoïd (rotsbeen). Het mastoïd bevindt zich direct achter het oor en wordt gescheidenvan het oor door de achterwand van de gehoorgang. De ontsteking kan vanuit het middenoor doorbreken , waarbij er een scheurtje in het trommelvlies ontstaat en er ontstekingsvocht (pus) uit de gehoorgang kan lopen ( loopoor ).
De behandeling van de meeste acute middenoorontstekingen bestaat uit medicijnen (in eerste instantie pijnstillers, eventueel later aangevuld met een antibioticumkuur). Soms raakt de verbinding tussen middenoor en het mastoïd, door zwelling van het ontstoken slijmvlies echter afgesloten. De pus hoopt zich in het mastoïd op en zoekt een andere uitweg naar buiten. Achter de oorschelp ontstaat dan een (vaak rode) zwelling die de oorschelp naar voren duwt. Dit wordt een mastoïditis genoemd. Wanneer een mastoïditis onvoldoende op behandeling met antibiotica reageert dan moet het mastoïd door een operatie worden geopend, zodat de pus kan afvloeien.
Chronische middenoorontsteking
Bij een chronische middenoorontsteking is het slijmvlies in het middenoor en mastoïd langdurig ontstoken. Het slijmvlies is hierbij verdikt. Er wordt abnormaal veel slijm gevormd en soms ontstaan er in het slijmvlies poliepen. Er is vrijwel altijd een defect in het trommelvlies aanwezig. Patiënten met een chronische middenoorontsteking hebben meestal weinig pijn. Wel voelen zij hun oor en vaak komt er van tijd tot tijd vocht uit het middenoor door een gat in het trommelvlies (loopoor). Dit vocht heeft meestal een vieze geur. Door de ontsteking is het gehoor meestal verminderd, waarbij het gat in het trommelvlies en mogelijke aantasting van de gehoorbeentjes een rol spelen. Een chronische middenoorontsteking kan met een antibioticumkuur (oordruppels en/of tabletten) vaak wel iets rustiger worden, maar genezing wordt zelden bereikt. Hiervoor is een operatie nodig. Deze operatie wordt een schoonmakende (sanerende) ooroperatie genoemd: het zieke slijmvlies en, indien aanwezig, cholesteatoom worden verwijderd en het gat in het trommelvlies wordt zo mogelijk gesloten.
Cholesteatoom
In een deel van de gevallen groeit er bij een chronische middenoorontsteking huidweefsel
(meestal van het trommelvlies) in het middenoor. Deze zak van huidcellen (cholesteatoom
genaamd) hoort niet thuis in het middenoor en kan het bot aantasten en zo schade
veroorzaken.
Een voorbeeld van cholesteatoom
Wanneer er cholesteatoom aanwezig is, is de kans op complicaties vergroot, zoals:
- Aantasting van de gehoorbeentjes, waardoor het gehoorverlies (van het geleiding gehoorverlies)
geleidelijk toeneemt. - Een verlamming van de aangezichtszenuw.
- Duizeligheid door aantasting van het evenwichtsorgaan.
- Ernstige binnenoorgehoorverlies en zelfs doofheid door aantasting van het slakkenhuis (perceptie gehoorverlies).
- Een hersenvliesontsteking door doorbraak vanuit het mastoïd naar het hersenvlies.
- Een hersenabces bij doorbraak door het hersenvlies naar de hersenen.
Een chronische middenoorontsteking welke wordt veroorzaakt door een cholesteatoom kan met een antibioticumkuur (oordruppels en/of tabletten) vaak wel iets rustiger worden, maar genezing wordt zelden bereikt. Hiervoor is een operatie nodig. Deze operatie wordt een schoonmakende (sanerende) ooroperatie genoemd: het zieke slijmvlies en cholesteatoom worden verwijderd en het gat in het trommelvlies wordt zo mogelijk gesloten.